X
تبلیغات
من و تو

من و تو

I LOVE YOU

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم بهمن 1389ساعت 20:36  توسط رضا  | 

دوستت داشتم...

عاشقت بودم و ديوانه حسابم کردی

آشنا بودم و بيگانه خطابم کردی


گفته بودم چو بيايی غم دل با تو بگويم


چه بگويم، که غم دل برود تا تو بيايی!

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم بهمن 1389ساعت 20:29  توسط رضا  | 

شعر...

یاد باد که دلم مشتاق دیدار تو بود

روز و شب در طلب و هر لحظه بیدار تو بود

دیدگانم را چه دانی که دگر سوئی  نیست

به فدایت که آن هم گرفتار تو بود .

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم بهمن 1389ساعت 20:25  توسط رضا  | 

تفاءل

                 هیچ کس اشکی برای مــا نریخت

                 هرکه بــا مابود از ما میــگریخت

                 چند روزی هست حالــم دیدنیست

                 حال من از این و آن پرسیدنیست

                 گـاه بــر روی زمین زل میـــــزنم

                 گاهـــی بر حافظ تفاءل میـــــزنم

                 حافــــظ  فالــــــم  را  گـــــــرفت

                 یک غــزل آمد که حالم را گرفت

                 ما  زیـاران چشم یـــاری داشتیم

                 خود غلط یود آنچه می پنداشتیم

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم تیر 1389ساعت 11:49  توسط رضا  | 

برگ

زندگی پژمردن یک برگ نیست

بوسه ای در کوچه های مرگ نیست

زندگی یعنی ترحم داشتن

با شقایق ها تفاهم داشتن

زندگی یک بازی درد آور است

زندگی یک اول بی آخر است

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم اردیبهشت 1389ساعت 21:3  توسط رضا  | 

چارلی چاپلین...

با پول می شود خانه خرید ولی آشیانه نه ،

 رختخواب خرید ولی خواب نه ،ساعت خرید ولی زمان ن ، 

 می توان مقام خرید ولی احترام نه ، می توان کتاب خرید ولی دانش نه ،

 دارو خرید ولی سلامتی نه ، خانه خرید ولی زندگی نه و بالاخره ،

 می توان قلب خرید ، ولی عشق را نه ...

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم اردیبهشت 1389ساعت 21:1  توسط رضا  | 

بوی باران بوی سبزه بوی خاک

شاخه های شسته باران خورده پاک

آسمان آبی و ابر سپید                                  

برگ های سبز بید

عطر نرگس رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوتر های مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز....

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم اسفند 1388ساعت 17:13  توسط رضا  | 

چشم دو ابرو ...

  چشم، چشم، دو ابرو، نگاه من به هرسو

                                                                             

  پس چرا نیستی پیشم، نگاه خیس تو کو                                


 گوش گوش دوتا گوش، دودست بازیه آغوش

 بیا بگیر قلبمو، یادم تو را فراموش

چوب، چوب، یه گردن، جایی نری تو بی من

 دق میکنم میمیرم، اگه دور بشی از من


 دست، دست، دو تا پا، یاد تو مونده اینجا

 یادت میاد که گفتی بی تو نمیرم هیچ جا


 من، من، یه عاشق، همون مجنون سابق

 من، من، یه عاشق، همون مجنون سابق

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 23:10  توسط رضا  | 

 خدایا کفر نمی گویم

پریشانم

چه می خواهی تو از جانم ؟

مرا بی انکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

خداوندا!

اگر روزی زعرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای تکه نانی

به زیر پای نامردان بیاندازی

و شب آهسته و خسته

تهی دست و زبان بسته

به سوی خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می گویی

نمی گویی ؟!

خداوندا ؟!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه ی دیوار بگشایی

لبت بر کاسه ی مسی قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف تر

عمارت های مرمرین بینی

و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می گویی

نمی گویی ؟!

خداوندا!

اگر روزی بشر گردی

زحال بندگانت با خبر گردی

پشیمان می شوی از قصه خلقت از این بودن از این بدعت

خداوندا تو مسئولی .

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است


( این شعر فقط قسمت آخرش اثر دکتر علی شریعتی هست بقیه از کفر نامه کارو هست نمی دونم چقدر صحت داره ولی من در شرایط سخت زندگی به این شعر رو میارم ... و ابتدای شعر بهم دلگرمی میده : خدایا کفر نمی گویم ... )

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم شهریور 1388ساعت 12:9  توسط رضا  | 

بیاموز...

 

گلم از خود رهیدن را بیاموز

به سر منزل رسیدن را بیاموز

مجال تنگ و راهی دور در پیش

 

به پاهایت دویدن را بیاموز

زمین بی عشق، خاکی سرد و مرده ست

به قلب خود تپیدن را بیاموز

جهان چون چشمه ایی همواره زیباست

به چشمت خوب دیدن را بیاموز...

 

 

+ نوشته شده در  شنبه ششم تیر 1388ساعت 12:40  توسط رضا  | 

مرگ من کی فرا خواهد رسید ؟

مرگ من روزی فراخواهدرسید

                  دربهاری روشن ازامواج نور

درزمستانی غبارالودودور

                  باخزانی خالی ازفریادوشور

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388ساعت 17:50  توسط رضا  | 

چه غریبانه

چه غریبانه میگریست آن شب بی تو تکه ابری که سکوت وجودم رو فهمید و چه

غریبانه خندیدم آن روز که بی تو مرگم را فهمیدم...

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388ساعت 17:44  توسط رضا  |